آیاسپورت
«با حقیقت و با ایمان به آن چیزی که بر روی صحنه انجام می دهید در تماشاگر نفوذ کنید.» استانیسلاوسکی.
وب سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی سپیدرود – سپیدرود، نامی که یادآور خاطرات زیادی برای نسل قدیم فوتبالدوست شمال کشور است.
تیمی که با روح و جان عاشقانش عجین شده و فرقی هم ندارد، از غرب تا شرق گیلان حتی در مازندران هم عاشق و شیدا داشته و دارد. در روزهایی که هواداران، خود را به بازیکنان نزدیک تر از امروز حس می کردند، شمال ایران با سپیدرود زندگی میکرد.
سپیدرود فقط یک بار در سال ۷۱ دوره دوم لیگ آزادگان در سطح اول فوتبال ایران حضور داشت ولی همیشه بعنوان یک تیم ریشه دار و پرهوادار از آن یاد می شود.
استادیوم پیر عضدی رشت شاهد و گواه عشق و علاقه وافر هواداران به این تیم است.
با گذشت روزگار و ورود پول های آنچنانی به فوتبال ایران و از آنجایی که سپیدرود به هیچ سازمان دولتی وابسته نبوده و نیست، کم کم این رود خروشان شمال کشور رو به خشکی رفت و این تیم در چند سال اخیر جز یکسال در لیگ دسته دوم حضور داشت.
اما در آخرین بازی لیگ ۲ سال قبل و جنگ برای صعود به لیگ یک مقابل بادران تهران باز نقطه عطفی دیگر برای این تیم ریشه دار رقم خورد. تیم آن روز فرشاد پیوس در جو ملتهب استادیوم عضدی رشت که به معنای واقعی کلمه جای سوزن انداختن نداشت با تک گل اواخر نیمه دوم جشن صعود یه لیگ یک را به همه دوستدارانش هدیه کرد.
هواداران پرشور رشتی که چندسالی در کنار فرزند دیگر شهر خود، داماش زندگی کرده بودند این بار سپیدرود را به رودی خروشان تبدیل کردند که هیچ مانعی یارای مقابله با آن را نداشت.
روزی که بی اغراق تا یک و نیم برابر گنجایش استادیوم ، تماشاگران ایستاده و یکصدا تا پایان بازی فشار بی امانی را به تیم متمول بادران وارد نمودند تا سپیدرود یک بار دیگر به سطح اول فوتبال کشور نزدیک شود.
با شروع لیگ یک و ادامه سریال تکراری نداری ها هواداران تنها به حفظ این تیم در لیگ یک امید داشتند و اصلا به صعود به لیگ برتر و حتی صدرنشینی در حضور تیمهای متول لیگ یکی فکر هم نمی کردند.
با هر برد سپیدرود در نیم فصل اول همه در انتظار آغاز نزول تیم ازبازی بعد وفشار بی پولی ها بودند و فقط امتیاز ها را برای روزهای آخر لیگ و ترس سقوط می شمردند.
اما با ادامه برد ها و روند صعودی همه این تیم دوست داشتنی متفاوت را باور کردند. حالا علی نظرمحمدی و شاگردانش بدون ادعا و با غیرت و هوش مثال زدنی در پایان نیم فصل با چهار امتیاز اختلاف در صدر جدول ایستاده اند.
باز امید شهر رشت به اتفاقی روشن برای صعود به سطح اول فوتبال ایران. آری اینجا گیلان مهد استعداد های مشتاق مستطیل سبز است که هر چند سال گروهی، همه نداری ها و بی تفاوتی ها را کنار می زنند و ترانه رویا های خود را آنقدر میخوانند و می خوانند تا تا سرودی شود برای باور توانستن.
