فرشاد کاس نژاد
ما صعود میکنیم، نه برای رسیدن به لیگ برتر، برای آن حس که با خود بگوییم گور بابای غمها و بیغمها.
وب سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی سپیدرود – من سپیدرودیام. پیشتر اما مرضم این بود که فقط از رخوت سپیدرود خوشم میآمد، از اینکه محبوبیتش ساختهی هیچ موفقیتی نبود.
اغراق درباره تاریخش و قهرمانی آگراندیسمان شدهاش در جام آقاخان بنگلادش که احتمالا مفت نمیارزیده، برایم مضحک بود. سپیدرود جز هوادارانش در همهی تاریخش چیز دیگری نداشته و هنوز هم ندارد.
اگر در شما حوصلهای مانده برای اینکه با یک تیم فوتبال حالتان را خوب کنید، سپیدرود همهی نشانهها را برای تبدیل شدن به آن مرض تازهی درونی دارد.
بیآینده و سربه هواست، فردایی ندارد، نمیداند چرا میخواهد صعود کند و نمیتواند میل جنونآمیز صعود را به رغم همهی فلاکتهای اقتصادی در خود بکشد.
مثل خودمان است. لنگ امروز و بیخبر از فردا. مثل ما -لاابالیهای این زمانه- دنبال ساختن یک حیرت برای متمولهاست، برای اینکه بگوید میبینی، ما مثل دیوانهها شما را به سخره میگیریم و از دل هیچ، شادی بیحصر را و همه چیز را بیرون میکشیم.
سپیدرود مال ماست و آخرش ما آن کبادهی لوگویش را برمیداریم و هی میکشیم.
دم مردم شهرم گرم که چند دهه تیمشان را زنده نگه داشتند. این وفاداری به یک عشق ناکام، به جامهای دیگران هزار بار میارزد.
ما صعود میکنیم، نه برای رسیدن به لیگ برتر، برای آن حس که با خود بگوییم گور بابای غمها و بیغمها.