یادداشت ویژه – فوتبال گیلان و نیازهایش

نظرات (33)

1. 

   کامران باقری 26 خرداد 1397| - ۱۴:۵۵

   درست است که باید آسان گرفت اما نباید آسان انگاشت. ما می‌خواهیم همه مشکلات را در جا حل کنیم ولی مسائل درجا حل نمی‌شوند. مسائل به هم ربط دارند، همه چیز به هم بسته است.

   پاسخ
2. 

   محمدی 26 خرداد 1397| - ۱۴:۵۸

   سلام . می‌خواهیم مسائل فوتبال را در فدراسیون فوتبال حل کنیم. من مشکلات فوتبال را محدود به فدراسیون نمی‌دانم بلکه باید فدراسیون فوتبال را در فدراسیون فوتبال حل کنیم. من مشکلات فوتبال را محدود به فدراسیون نمی‌دانم بلکه فدراسیون فوتبال را در دل فوتبال جای می‌دهم. فوتبال یک جایگاهی دارد. چیزهایی با فوتبال مرتبط و وابسته‌اند. من همه این عوامل را در تحلیل فوتبال درنظر می‌گیرم.

   پاسخ
3. 

   ساسان صمدی 26 خرداد 1397| - ۱۴:۵۹

   همه می دانیم که گاهی افرادی که مسئول استعداد یابی هستند نقش دلال را بازی می کنند و استعدادهای زیادی به دلایل مختلف موفق نمی شوند وارد فوتبال شوند.

   پاسخ
4. 

   ایمان 26 خرداد 1397| - ۱۵:۰۲

   اگر به تاريخچه باشگاه‌هاي مهم جهان نگاه کنیم، مي‌بينيم از يک تيم محلي آغاز شده و کم کم باشگاه درست مي کردند اما ما باشگاه نداريم درواقع زير ساخت اصلي را نداريم.

   پاسخ
5. 

   هادی 26 خرداد 1397| - ۱۵:۰۵

   درود بر سپیدرود . استاد اکثر باشگاه‌هاي ما وابسته به ارگان‌هاي دولتي اند و ما در واقع باشگاه مستقل نداريم و باید تلاش کنند باشگاه واقعی ایجاد شود .

   پاسخ
6. 

   قاسمی 26 خرداد 1397| - ۱۵:۰۷

   قضیه فوتبال پیچیده‌تر از این حرف هاست ولی ما می‌خواهیم ساده‌اش کنیم

   پاسخ
7. 

   صابر 26 خرداد 1397| - ۱۵:۱۴

   اصلاً هر وقت مشكل حق پخش فوتبال ايران حل شد‌، دردسرباشگاه ها هم درست مي‌شود. هر وقت توانستيم از صدا و سيما حق فوتبال را بگيريم، حتماً صاحب زمين‌هاي با كيفيت و ورزشگاه‌هاي استاندارد مي‌شويم.

   پاسخ
8. 

   گوهری 26 خرداد 1397| - ۱۵:۵۹

   فوتبال ما نمایی کوچک از جامعه ماست . رفتارهای جامعه ما را به عینه در فوتبالمان می بینیم . پرخاشگری ، دروغ ، ریا ، پنهان کاری ، رشوه و ... و در کنار آن بازی های جوانمردانه‌! قضاوتهای بی نقص و مدیریت بی بدیل هم همراهان این قضیه هستند. به نظرحقیر هر زمان اوضاع اجتماعی و بسترهای لازم فراهم شد فوتبال هم درست خواهد شد.

   پاسخ
9. 

   بردبار 26 خرداد 1397| - ۱۶:۰۰

   مشکل فوتبال ما دو چیز است ا. پرداخت پول باشگاهها از بیت المال توسط دولت 2. قبول هزینه های ورزشی به جای مالیات اگر فوتبال خصوصی شود کمتر مورد توجه وحساسیت است

   پاسخ
10. 

    اکبری 26 خرداد 1397| - ۱۶:۰۲

    به نظر من احساس پیشرفت از خود پیشرفت هم مهمتره و این احساس تنها با نظم و انضباط و توجه کردن به جزییات بدست میاد مثلا برای من سوال است که چطور با وجود پیشرفت کشورمان در مسائل مختلف، ما هنوز نتوانستیم یک استادیوم با صندلی و بلیط فروشی مدرن داشته باشیم! توجه نکردن به همین مسائل جزیی احساس خوب پیشرفت را از مردم میگیره و در رفتارهاشون بروز پیدا میکنه امیدوارم روز به روز جامعه ما به سمت انضباط بیشتر پیش بره چرا که بی انضباطی در جامعه ما واقعا آزار دهنده شده

    پاسخ
11. 

    طاهری 26 خرداد 1397| - ۱۵:۱۹

    شادی‌ و اشک‌ فوتبال برایم بازتابی از زندگی است. زندگی سرشار از درگیری و مبارزه در منگنه‌ی‌ زمان. نود دقیقه یا صد و بیست دقیقه، که به‌هر حال تمام می‌شد تا بازی بعد، تا فصل بعد، تا تورنمنت بعد. فاصله‌‌ی پیروزی و شکست، امید و ناامیدی در ضربه‌های پنالتی گاهی سر سوزنی می‌شد. سرنوشت بازی‌ها گاهی با طرح و نقشه رقم خوردند و گاهی با تصادف و اقبال. گاهی با پشتکار، گاهی با فرصت‌طلبی. گاهی با ریاضت، گاهی با شکیبایی. گاهی با شور نوجوانی، گاهی با تجربه‌ی بزرگ‌ترها. فوتبال فقط به مردان قوی تعلق نداشت. فوتبال به عزت ‌نفس چنگ می‌زد، به امید. کوچک‌های بی‌مقدار می‌توانستند گاه‌وبی‌گاه شاخ غول‌های پرتکبر را بشکنند.

    پاسخ
12. 

    ناصری 26 خرداد 1397| - ۱۵:۲۴

    مدتهاست به زمین و زمان گیر میدم که هیچ چیز سرجاش نیست. و کم کم به این نظر رسیدم که برای کار ماندگار در هر زمینه ای باید برنامه ریزی کرد. باید طرح داشت. همین طور بریم ببینیم چی میشه که کار خوب در نمی اد. مثلا همین فوتبال اگه بازیکن ها از کودکی خوب تربیت و اموزش داده نشن نمی تونن متد های مربی رو اجرا کنن. مهم همینه که متد مربی به خوبی تو زمین اجرا شه. کاری که تو فوتبال ما بازیکن ها نمی تونن انجام بدن ما هی میریم مربی میاریم. تو شغل منم همینطوره. هر چقدر بیشتر کار می کنم بیشتر از نبود برنامه درست کاری و نبود استراتژی درست توسعه دیوانه میشم. همه چی این مملکت کوتاه مدته. اگر هم یکی بخواد نمی تونه درست کاز کنه. هیچ مدل درست توسعه نرم افزار اجرا کرد.

    پاسخ
13. 

    هوشنگ 26 خرداد 1397| - ۱۵:۲۶

    برخی از لیدرها در سال های اخیر تا حدی قدرت پیدا کرده اند که دست به اموری فرالیدری از جمله دلالی بازیکن، تخریب اسطوره ها و گاها ضرب و شتم تماشاگران می زنند.

    پاسخ
14. 

    وکیلی 26 خرداد 1397| - ۱۵:۳۳

    چقدر جماعت ساده‌دل و زودباوري هستيم ما كه داخل زمين، عقب بدبختي‌هاي اين فوتبال مي‌گرديم و خوش‌خيالانه ريشه مصايب بي‌شمار اين بيمار رنجور را در همان مستطيل سبز مي‌جوييم. انگار رسم زمانه بر اين قرار است كه هر از گاهي تلنگرمان بزند و يادمان بياورد كلاه فوتبال اين مملكت، تا كجا پس قافله است

    پاسخ
15. 

    گیلانی 26 خرداد 1397| - ۱۵:۳۴

    و ما مي‌مانيم و عفريت خشونت كه روز به روز، افسار گسيخته‌تر از قبل پيش چشمان‌مان تركتازي مي‌كند. كاش ما هم به اندازه اسپانيايي‌ها در زمينه اخلاق و فرهنگ و تمدن بي‌ادعا بوديم، اما روابط ورزشي‌مان از همان جنسي بود كه ژنرال ژاوي را وامي‌دارد در جست‌وجوي كودكي كه در غم نديدن او ميان صدها هزار نفر اشك ريخته، كل شهر را به‌هم بريزد و به افتخارش جشني ترتيب بدهد. راستي چقدر سياه است، تصوير اين خشونت لختي كه انديشه و روح‌مان را به محاق چالشي جانفرسا مي‌كشاند. كاش تمام اينها فقط يك كابوس بود. كاش!

    پاسخ
16. 

    داداری 26 خرداد 1397| - ۱۵:۴۰

    جريان نقد در فوتبال ايران، متاسفانه جريان معتبري نيست و به ندرت مي‌تواند اوضاع را چنان پيش ببرد كه قصد دارد. با توجه به آنچه از طريق رسانه‌ها گزارش مي‌شود، كمتر مي‌توان در نقطه ديگري از دنيا، جامعه منتقدان ورزشي را به بي‌اعتباري اين گروه در ايران پيدا كرد.

    پاسخ
17. 

    باستانی 26 خرداد 1397| - ۱۵:۴۵

    اژه تعصب يكي از كلماتي است كه در فوتبال ما، معاني متعدد و بعضا حتي متناقضي دارد. بازيكن متعصب، در معناي عام خود در فوتبال ما، بازيكني است كه در مقابل مبالغي كه تحت عناوين مختلف از باشگاه دريافت مي‌كند، كم‌فروشي نكرده و از دل و جان براي تيمش بازي كند. گاهي نقش اين تعصب چنان پررنگ مي‌شود كه هواداران توقع دارند، بازيكنان حتي در شرايطي كه به دلايل و بهانه‌هاي متفاوت پولي دريافت نمي‌كنند هم، با تمام وجود براي تيم به ميدان بروند

    پاسخ
18. 

    کامران باقری 26 خرداد 1397| - ۱۵:۴۸

    از قديم گفته‌اند در تخيل مناقشه نيست! (نخير! همين كه ما نوشتيم درست است) به همين دليل چشمان خود را ببنديد و در ذهن خود شرايط آينده فوتبال ايران را مجسم كنيد.

    پاسخ
19. 

    توحیدی 26 خرداد 1397| - ۱۶:۰۳

    تعارف را اگر كنار بگذاريم، بدون هيچ ترديدي نمي‌توانيم دورنماي درخشاني را براي فوتبال ايران متصور باشيم. آنچه در آن هيچ ترديدي نيست، اين است كه اوضاع فوتبال ما از آشفتگي‌هاي عميق و بي‌شماري رنج مي‌برد كه آن را در آستانه فلج شدن قرار داده است. اين معضلات را خيلي‌ها مي‌دانند و مي‌بينند، اما اينكه چرا از بين نمي‌روند شايد معلول اين حقيقت تلخ باشد كه ما به هزار و يك دليل از رويارويي با واقعيت‌هاي عريان، واهمه داريم. درد، اگر درست مطرح نشود هيچ درماني نخواهد يافت. شك نكنيد.

    پاسخ
20. 

    چهره نگار 26 خرداد 1397| - ۱۷:۲۹

    زیاده خواهی در ورزش پستی است و فروتنی فضیلت، محیط ورزش و محیط باشگاه باید چنان بساطی در زمینه تربیتی باشد که جایی برای از بین بردن بدی ها و پرورش دهنده خوبی ها باشد. حال اگر این محیط در فوتبال فراهم نباشد که نیست ما به جای انسان سازی دیو سازی می کنیم.

    پاسخ
21. 

    حافظی 26 خرداد 1397| - ۱۷:۳۱

    ورزش و به ویژه فوتبال را میزان ها و قرارها و آداب و سنن معتبری بوده و هست که اگر ذره ای از آنها اعمال نشود به جای عافیت مصیبت به بار می آورد. درد فوتبال ما و باشگاه ما این است که هر ریاکار و خبر چینی در فوتبال سنگ خود به سینه می زند و باشگاه را به دکانی دو نبش تبدیل نموده است برای ناندار و نامدار شدن خود. درد بزرگ ما این است که فوتبال ما کانون طلب کار سازی است و درد بزرگ این است که هر کس به مقامی می رسد آنجا را محلی اجاره ای یکساله می پندارد که باید بخورد، ببرد، بار خود را بر بندد و برود.

    پاسخ
22. 

    مدبری 26 خرداد 1397| - ۱۷:۵۶

    فوتبال ما راه و هدف خود را گم کرده و در بیراهه و جاده پر از سنگلاخ قدم برمی‌دارد. واقعیت دردناک این است که فوتبال ما به مرض «روزمرگی» دچار شده است، مسخ و اسیر توهمات شده و به قول ساموئل، بازیکن انگلیسی که بعد از بازی در تیم‌های مطرح و لیگ معتبری چون لیگ انگلیس، لیگ ما را هم از نزدیک تجربه کرد فوتبال ایران در «حباب» گرفتار شده است، در مسیر غلط به سرعت و شتاب دیوانه‌وار پیش می‌رود، یعنی دست‌ها و جریاناتی غریبه، مشکوک، منفعت جو و... و در یک کلمه «آویزان» در این مسیر هلش می‌دهند.

    پاسخ
23. 

    ناصری 26 خرداد 1397| - ۱۷:۵۸

    ریشه بدبختی‌ها و کجروی‌های فوتبال، ریشه دردها , ریشه بداخلاقی و افتضاحات و رسوایی‌هایی که هر روز به گوش می‌رسد، قلب و فکر هر شنونده باوجدان و شریفی را به درد می‌آورد، در «مدیریت» است اما ما، نمی‌خواهیم این را بپذیریم

    پاسخ
24. 

    حسن 26 خرداد 1397| - ۱۸:۰۶

    به امید روزی که ورزش این شهر پویا، سرزنده، بانشاط همراه با شوروشعف بین جوانان و نوجوانان پاک این شهر باشد .

    پاسخ
25. 

    حسنی 26 خرداد 1397| - ۱۵:۳۸

    فوتبال ایران مانند بیماری است که با یک عمل جراحی ساده درمان می‌شود اما تیم پزشکی در حاشیه آن ایستاده و از مرگ سخن می‌گوید

    پاسخ
26. 

    احسانی 26 خرداد 1397| - ۱۵:۴۰

    فوتبال ما زردي گرفته و اين زردي تبديل به يرقان شده است. عاشق‌ها رفتند و كاسبان آمده‌اند. اكنون اينها عاشق هستند كه 50 سال آمدند و رفتند اما كاسبان كجايند؟ يكي مي‌خواهد نماينده مجلس شود بساط كاسبي‌اش را در فوتبال پهن مي‌كند. يكي مي‌خواهد معاون وزير شود به فوتبال مي‌آيد.

    پاسخ
27. 

    abedi 26 خرداد 1397| - ۱۵:۴۲

    بی‌رحمی فوتبال هم حدی دارد و گاهی خارج از فضای بی‌روح فوتبال اين خود ما هستيم كه حساب و كتاب‌های فوتبال را به دلايلی كه تاريخ بر آن قضاوت خواهد كرد تغيير می‌دهيم.

    پاسخ
28. 

    abedi 26 خرداد 1397| - ۱۵:۴۷

    پدیده های اجتماعی چنان چه به معضل تبدیل شده باشند، اغلب با راهکارهای اجتماعی قابل رفع است. تدابیر پیشگیرانه که معمولا پس از بررسی موضوعات ومعضلات اجتماعی مورد توجّه و توجیه قرار می گیرد، از جنس راه کارهای اجتماعی است.

    پاسخ
29. 

    خورشیدی 26 خرداد 1397| - ۱۵:۵۰

    تأثیرات رسانه های جمعی بر روی انحرافات اجتماعی، مربوط به تغییراتی است که انسانهای سازنده، اداره کننده و پخش کننده برنامه های آگاهانه یا ناآگاهانه به جامعه عرضه می دارند که ممکن است موجب ریدل یا واگیری رفتاری شوند که به معنای گرفتن ناخودآگاه رفتار دیگران است. این نکته را همواره به خاطر داشته باشیم که رسانه های جمعی، در مبارزات داخلی ملّتها و پیکارهای خارجی بین المللی برای تهییج و بسیج عقاید عمومی، و نیز گاهی برای سرکوبی آن، یکی از قاطع ترین و تعیین کننده ترین حربه ها هستند.

    پاسخ
30. 

    رضایی 26 خرداد 1397| - ۱۶:۰۴

    امروز فوتبال ما عقب گرد مي كنند چون بي تجربگي را تجربه مي كند فوتبال ما به دست غريبه هائي افتاده است كه چون تاريخ نمي دانند خود مجبور به تكرار آن هستند

    پاسخ
31. 

    سیمایی 26 خرداد 1397| - ۱۶:۰۶

    فوتبال ما حكايت هاي فراواني دارد قصه هاي سو مديريت را مي توان در همين چند قصه كوتاه ديد همان قصه هائي كه نشان مي دهد عدم تمركز و دخالت هاي بي جا در امور مديريت از سوي سر مربيان و يا در سوي ديگر دخالت مديريان در امور مربيگري چه حكايت شبيه به قصه شهر قصه و آن فيل بي نوا ئي است كه يك عاجش مي شكند بعد عاج ديگر آن را هم مي كشنند و خرطومش را قطع مي كنند شاخ ها را بر سر ش مي گذارند و بعد وقتي كه او مي گويد فيل است باورش نمي كنند در فوتبال ما همه به كار همديگر دخالت مي كنند و همه ناكار آمد در حوزه هائي هستند كه بي دليل دخالت مي كنند و سر انجام بر فوتبال ما همين مي رود كه تا به امروز رفته است و اين حكايت ها همچنان باقي است

    پاسخ
32. 

    کاظمی 26 خرداد 1397| - ۱۶:۱۲

    فرهنگ فوتبال ما نمی تواند مدیر بسازد زیرا بازیکن سالاری و سو مدیریت های رایجی که به دنبال راضی ندگاه داشتن سکوها است اجازه نمی دهد که فوتبالیست ما رشد اجتماعی و فرهنگی و مدیریتی داشته باشد فوتبالیست ایرانی می داند سرزمین فوتبالفارسی پر از تبصره و پارتی بازی و ناز کشیدن ها و قواعد غیر اصولی است

    پاسخ
33. 

    کاووسی 26 خرداد 1397| - ۱۶:۳۷

    باشگاه باید امکانات داشته باشد و استادیوم شخصی داشته باشد و امکانات اداره مسابقات خود را داشته باشد تا بتوان رفرم فرهنگی در این باشگاه و یا کل فضای فوتبال ایجاد کرد

    پاسخ