وبسایت باشگاه سپیدرود رشت

یادداشت ویژه – میزی برای کوبیدن سر

علی رضا مویدی فر

وب سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی سپیدرود – اگر اهل پیگیری فوتبال به ویژه فوتبال داخلی باشید، تیتر این نوشته بلافاصله یک نام را برایتان تداعی میکند. عادل فردوسی پور.
همانی که در برهوت ساخته شده بدست امثال شفیع و رفقا، طرحی نو (البته کپی) در انداخت و برنامه ای ساخت که در مدتی کوتاه، شد پرچمدار استیفای حق و برقراری عدالت و قس علی هذا…

اما نکته اینجاست که حق خوری و ناعدالتی در این عرصه آنقدر زیاد بود که تا مدتها کسی به یاد نیاورد زمینه ساز بسیاری از این ماجراها عواملی هستند که نود ساز رویایی، یا زمان کافی برای پرداختن به آنها ندارد یا انگیزه کافی و تا حتی اجازه پرداختن.

چه بسیار پرونده های مهم مثل فساد مالی، شرط بندی، مدارس فوتبال، مشکلات داوری، مصائب باشگاهداری و صدالبته حق پخش تلویزیونی که به جبر زمان و انگیزه و اجازه از کارتابل برنامه نود خارج شدند و یا نیمه کاره به امان خدا رها شدند.

در این میانه داستان حق پخش تلویزیونی، قصه ای است پر آب چشم. حقی که در یک ساختار سالم سازمانی فوتبال در هرکجا که مدعی آن هستند، بخش عمده درآمد باشگاهها را تشکیل میدهد. فقط برای مثال، تلویزیون طبق تعرفه های یک مسابقه دربی میتواند رقمی بالغ بر ۱۶میلیارد تومان بسازد و سهم استقلال و پرسپولیس فقط از همین یک فقره درآمد میتوانست کل بدهی های اعلام شده این روزها را بپوشاند و دست به دامان دولت نشوند.

اما ۹۰ کجای این داستان است؟ عادلی که به صراحت و شجاعت معروف است چرا به سازمان خودش که میرسد کل داستان را با یک آرزوی “امیدواریم ساز و کاری اندیشیده بشه” سرهم می آورد؟ آن هم در شرایطی که میداند و میدانیم اندیشیده نخواهد شد.

در کشوری که تلویزیون رسانه انحصاری حکومت است و ملتش هم عادت کرده اند مثل هر محصول فرهنگی دیگری هزینه ای نپردازند، معلوم است که هرگز حق پخشی داده نخواهد شد و شاید در نهایت یک در هزار درآمد را صدقه وار جلوی فوتبال بیندازند که “سگ خورد، جهنم و ضرر”.

در چنین فضایی فردوسی پور و نودش چگونه به خود اجازه میدهند تا از درآمدزایی باشگاهها و پرداختهای به موقع و ادای دین و تصفیه حساب با اهالی فوتبال دم بزنند؟ سازمان مطبوع فردوسی پور هرگاه تصمیم به ادای دین به فوتبال گرفت، عادل بیاید و از کژی ها و ناپاکیهای فوتبال ایران بگوید و مدعی مبارزه با فساد باشد.

وگرنه تا هنگامی که روسای سازمانش، با بی احترامی و نادیده گرفتن محض شعور بیننده تصاویر کج و نیمه و ناقص روی آنتن میفرستند آنهم برای یک مشت ریال و پس ندادنش، همان بهتر که عادل فردوسی پور تا اطلاع ثانوی از طرح ایرادات باشگاهها بگذرد و خاموش شود و اینبار از دست تصمیم سازان تلویزیون انحصاری به اصطلاح ملی، سرش را به میز مقابلش بکوبد.

این بیشتر رواست…

یادداشت ویژه – میزی برای کوبیدن سر
امتیاز به این پست

اخبار مرتبط با خبر بالا را از دست ندهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

3 دیدگاه ارسال شده است

  • باوفا گفت:

    حق با شماست اما چپاولگران ورزش نمی گزارند

  • م الف گفت:

    با سلام
    مدیر محترم سایت وزین باشگاه سپیدرود
    لطفاً مسیر داماش را نرفته و به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایط با فردوسی پور مقابله نکنید…به هیچ شکل
    مگر باشگاههای تهرانی هیچ زمانی بدنبال احقاق حق باشگاه شهرستانی و مشخصاً باشگاه رشتی هستند که ما اینچنین سر به دیوار میکوبیم

    وا عجبا…وا عجبا …. واعجبا
    وا اسفا

  • ال یاسین گفت:

    م الف لطفا ساکت شو