ایرنا/ تیم های سپیدرود رشت و شهرداری فومن در جام حذفی کشوربه مصاف هم می روند

نظرات (24)

1. 

   محمد 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 09:26

   صبح شما به خیر . اقایوم محترم شما که بازیکنانتون توترکند و اعتصاب کردن شما چرا پز میدید .حدتون لیگ دو است به این مکان عادت کردین دست از سرما بردارین ما قوی سپیدیم ابرار شما ماهی خشکیده. بمرده ماهی که نتانه جنب بخوره ابوی

   پاسخ
2. 

   ناجی 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 09:43

   ول کنین فوتبالو . برید دنبال کارای دیگر تولید بکنین کشاورزی بکنین دامداریهم خوبه . این زمین شوره زاره هحصول نمیده همه مدعی همه حراف همه حرف مفت زن تا میبری میشی پادشاه تا میبازی ناموس نداری تا پول داری همه رفیق اگر یه روز نداری میشی نامرد ... فوتبال را بگذارین برای اهلش

   پاسخ
3. 

   سپیدرودی 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 10:18

   ناجی ابای !!!! اهلش احتمالا ملوانی که الان زیر سپیدرود هستش حتی با اون سه امتیاز که ترکی بهش داده. فوتبال رشت هر موقع اراده کرد ملوان زیرش هست یادتون نره.حتی با گاوبندی. متاسفانه این دولت نمیذاره که تیم دولتی شما کنف بشه وگرنه الان بازار ورزاجنگ و خروس جنگ تو انزلی حرف اول رو میزد.

   پاسخ
4. 

   محسن 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 10:31

   محمد ابوی بی خود میکنی توهین میکنی شما هم پارسال اعتصاب کردین تیمتون سقوط کرد سپیدرود اب داره اما الان دیگه شلخت هم نیستی

   پاسخ
5. 

   سیدتقی 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 10:35

   خیلی بی شعوری ابوی. ما حقمونه که از توی شهرک نشین حرف بخوریم بی ادب

   پاسخ
6. 

   فومنات پايتخت باستاني گيلان 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 11:40

   سپیدرود در جام حذفی شرکت نمی کند. به گزارش کاپ،پس اعتصاب امروز بازیکنان و کادر فنی سپیدرود رشت سرپرست سپیدرود رشت در میان هواداران اعلام کردند که در جام حذفی شرکت نخواهند کرد. بر اساس برنامه قرار بود سپیدرود در مرحله یک سی و دوم جام حذفی با تیم شهرداری فومن دیدار کند.

   پاسخ
7. 

   فومنات پايتخت باستاني گيلان 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 11:41

   شهرداري فومن ٣ سپيدرود ٠

   پاسخ
8. 

   کامبیز 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 11:43

   آهای آبای... فعلا ک با کمترین هزینه بالاتر از شلخت ... هستیم در ضمن برد فوتسال کشورتون برابر ایران رو بهت تبریک میگم

   پاسخ
9. 

   امین 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 12:40

   بدون چی داری میگی محمد برو دنبال کار و زندگی خودت سپیدرود عشق بی پایانه...بوی سوزشت همه جارو فرا گرفته آغا زاده لطف کن برو تو سایت خودت...بی احترامی نکن میفهمی؟ ماهی ن خشکیده داش ماهی زندست...تیم عشقه خودتونم اصلا معلوم نیست چرا حسودی میکنین در حالی که باید به افتخار قدمت تیم ما خبردار واستین....برو دنبال کارو زندگیت آغا زاده اها

   پاسخ
10. 

    در جواب ناجی 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 12:48

    امان افتخار کونیم کی گیله مردیم و امانه کشاورزی کونیم و از امی اصل و نصب دور نیبیم....شما که از دامداری حرف زنی تنی بیگی کوی شین ایسی؟ لطف بوکنید از شهر های دیگه ا سایت دورون جو بهم نزنید

    پاسخ
11. 

    کورش 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 13:40

    محمد جان ما دسمال کش نیروی دریایی و منطقه آزادد نبودیم که بازیکن سرباز مفتی بده بهمون تازه سال گذشته با اون همه بازیکن بیاد لیگ یک .شلخت سپید انزلی :)

    پاسخ
12. 

    ایمان 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 13:49

    اخه یه مشت دهاتی چی میاین تو پیج تیم شهر کلانشهر سپیدرود کبیر رشت بد روتون مونده ها یه اردک... تو چی میگی اخه بابا به مااااااا نمیخوریییییییین

    پاسخ
13. 

    ایمان 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 13:52

    تیم اصیل گیلان سپبیدرود قهرمان

    پاسخ
14. 

    عقیل ملکی فر 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 15:20

    جزء نگری ؛ دردهای این روزهای سپیدرود / مهندس عقیل ملکی فر اگر عده ای از مردم را جمع کنید که نیمی از آن ها تنها هیدروژن را بشناسند و نیمی دیگر صرفاً اکسیژن شناس باشند و به این دو گروه آب را نشان دهید، بدون شک از تشخیص آن عاجز خواهند بود. زیرا آب نه اکسیژن است و نه هیدروژن؛ بلکه چیزی متفاوت است. نگاه شما به جهان، زندگی، کار، و آن چه در پیرامونتان می گذرد چگونه است؟ در نظریه آشوب، از مفهومی به نام "اثر پروانه ای" بحث می شود که می گوید، بال زدن یک پروانه در چین می تواند برانگیزاننده ی توفانی بزرگ در امریکا باشد. بنابراین چگونه می توان گفت که من برای خود یا سازمان خود و یا در نهایت برای بخش مربوط به خود تصمیم می گیرم و مسوول بقیه مسائل نیستم؟ این گونه پندار، که کارایی جامعه را به عنوان یک "کل" تهدید می کند، اغلب ناشی از رویکردی است که در زبان محاوره به "جزءگرایی" موسوم است و به زبان فلسفی، تقلیل گرایی نامیده می شود. این رویکرد در برابر کل گرایی قرار می گیرد که مسائل را در قالب یک کلیت، به هم بافته و در هم تنیده می بیند. نگرش کل گرا، به ویژه از دیدگاه "مدیریت تغییر" حائز اهمیت است. هر تغییری خواه کوچک و بزرگ، در گوشه ای از یک سازمان یا جامعه، گاه به آرامی و گاه به سرعت، بر همه شوون سازمان یا جامعه تأثیر می گذارد. به قول شیخ شبستر در دیوان کوچک گلشن راز: اگر یک ذره را بر گیری از جای همه عالم خلل یابد سراپای کل گرایی به عنوان یکی از ۱۰ مهارت نو، همه ما را به باز نگری در چارچوب های ذهنی فردمحور، سازمان محور و بخش محور فرا می خواند. با نگاه کردن به مسائل از این منظر، نتایج متفاوتی به دست می آید، امتحان آن مشکل نیست. آلن ساوری، زیست شناس حیات وحش زیمبابوه ای، در سال ۱۹۹۲ فرضیه ای را مطرح کرد که بر پایه ی آن، عامل اصلی از بین رفتن تنوع زیستی، بیابان زایی و تخریب مناسبات اجتماعی، اقتصادی و عاطفی، به چارچوب های تصمیم گیری (یا پارادایم های) مردم برمی گردد که متأسفانه "خطی" و "جزء نگر" است (نگاه کنید به کتاب "مدیریت: چارچوبی نو برای تصمیم گیری"؛ آلن ساوری وجودی با ترفیلد، آیلندپرس، ۱۹۹۹). سخن پول هاوکن نیز در کتاب اکولوژی و بازرگانی جالب توجه است: اگر از هر گروهی در هر نقطه ی زمین بپرسند که چند نفر از شما امروز صبح با نیت تخریب طبیعت از خواب برخاسته است؟ کسی دستش را بلند نخواهدکرد. بنابراین اگر این کار را بدون قصد قبلی انجام می دهیم و هنوز هم به هر حال طبیعت را تخریب می کنیم، معنایش این است که چنین قصدی ـ درست بر خلاف آن چه که می خواهیم ـ در رفتار ما نهادینه شده است. راستی، چرا بدون آن که بخواهیم تخریب گر باشیم، طبیعت را، و مناسبات اقتصادی و اجتماعی و عاطفی را تخریب می کنیم؟ پاسخ این سوال همان است که آلن ساوری می گوید؛ ما کل نگر نیستیم. به عنوان مثال صنعت گران فقط صنعت صنعت را می بینند و کاری به این ندارند که توسعه یک صنعت و به طور کلی توسعه صنعتی چه تأثیراتی بر محیط زیست، فرهنگ، ترافیک، عواطف و احساسات مردم دارد. در محافل زیست محیطی، فرهنگی، ترافیکی و اجتماعی هم کسی نگران صنعت نیست و نمی کوشد تا ببیند که سیاست ها و عملکردهای این محافل چه تأثیراتی می تواند بر توسعه صنعتی بگذارد. همان گونه که فراوان این جمله تکراری را از زبان بعضی مأموران دولتی می شنویم که "ما مأموریم و معذور"، متصدیان بخش ها و سازمان های مختلف نیز هرگاه در برابر تصمیم گیری های مهم قرار می گیرند، خود را صرفاً مدافع یک بخش یا سازمان خاص می بینند و قاطعانه اظهار می دارند که "ما مسوول همه چیز نیستیم!" در واقع با این گونه اظهارات، افراد به ما گوشزد می کنند که آن ها تربیت شده اند و مأمورند که تنها به یک جزء از کلیتی به نام "جامعه" نگاه کنند. این رفتار حاکی از آن است که "تصویر بزرگ" در جامعه ما ناپدید شده است و هر یک از ما به منزله ی نقاشانی هستیم که جزء کوچکی از این تصویر را، بدون شناخت و درک کلیت آن، نقاشی می کنیم. به ناپایداری و آشفتگی جوامع انسانی بنگرید و پیامد های نامبارک این نوع نگاه را، تقریباً در همه جای جهان ببینند. کل نگری چیست؟ اگر عده ای از مردم را جمع کنید که نیمی از آن ها تنها هیدروژن را بشناسند و نیمی دیگر صرفاً اکسیژن شناس باشند و به این دو گروه آب را نشان دهید، بدون شک از تشخیص آن عاجز خواهند بود. زیرا آب نه اکسیژن است و نه هیدروژن؛ بلکه چیزی متفاوت است. به زبان دیگر، کل ها ویژگی هایی دارند که اجزا فاقد آن ها هستند. غلبه جزء نگری بر جامعه علمی و کارشناسی، یا آن چه که به زبان فلسفی تر، تقلیل گرایی نامیده می شود، ریشه در جهان بینی علمی غرب دارد. این جهان بینی، هر کل را به مثابه "جمع جبری اجزای آن" تعریف می کند و بر این باور است که راه شناخت کل از شناخت اجزای آن می گذرد. به همین دلیل مثلاً پزشکانی که با این جهان بینی تربیت می شوند، وجود کلی انسان را به دو بخش روانی و فیزیکی تقسیم می کنند؛ گروهی روان پزشک می شوند و گروهی دیگر "جسم پزشکی" می خوانند (با چشم پزشکی اشتباه نشود). علوم پزشکی امروز، انسان را تکه تکه کرده است؛ همان طور که سایر علوم نیز بین طبیعت و فراطبیعت، علوم و فناوری، اقتصاد و دفاع، صنعت و محیط زیست، واقعیت های مادی و ارزش ها، زن و مرد، کار و تفریح، آینده و گذشته، و در یک کلام همه چیز را پاره پاره کرده اند. در میان روشنفکران معاصر، جان کریستین اسماتس، نخست وزیر اسبق آفریقای جنوبی، ظاهراً نخستین کسی است که با نگارش کتاب "کل نگری و تکامل"، به نقد تقلیل گرایی پرداخت و نشان داد که این رویکرد چه آثار مخربی بر تعالی جوامع و بشریت می تواند داشته باشد. وی در سال ۱۹۲۷ در یک سخنرانی دانشگاهی اظهار داشت: جهان ما از یک زنجیره "کل ها"ی رو به تزاید تشکیل شده است. نخست با ماده شروع می کنیم که ساده ترین کل است. سپس به سمت گیاهان و حیوانات، ذهن انسان، نوع بشر، شخصیت، و دنیای روحانی حرکت می کنیم. ساختار جهان از به هم پیوستن و ترکیب این کل ها تشکیل می شود. خوب نگاه کنید؛ بر خلاف آن چه که در زندگی روزمره خود تجربه می کنیم، این جهان محبت آمیز و به دور از تخاصم است. همه ما، چون اجزای یک ارگانیزم زنده، با یکدیگر در ارتباطیم. در این ارتباط، اجزا می توانند مکمل و یاری دهنده ی یکدیگر باشند. این ایده ای است که قدرت، صلح، و سلامتی را به ارمغان می آورد و به ما می آموزد که همه چیز را از دیدگاه کلان تر و کلی تری ببینیم. کل نگری، کلید گم شده ی تفکر است. زمانی که از این منظر نگاه کنیم، رازهای بسیار بیشتری از جهان بر ما آشکار خواهد شد. اسماتس می دانست که مردم در برابر تغییر نگرش های خود مقاومت می کنند، اما او با اعتقاد به درستی دیدگاه خود، بعدها چنین نوشت: من صبور بوده و منتظر ظهور نتایج واقعی هستم. راه یافتن نگرش های نو به اذهان مردم، زمانی طولانی می طلبد و شاید کل نگری به این زودی ها همگانی نشود، اما در بلندمدت و در پایان، بی شک جایگاه خود را در توسعه تفکر بشری پیدا خواهد کرد و افکار عمومی را از جو مخرب گذشته جدا کرده و آن ها را به سمت دیدگاهی عاقلانه تر و بزرگ تر سوق خواهد داد. امروز با گذشت چندین دهه از نگارش این سخنان، هنوز شمار کسانی که کل نگری را در عمل به کار می گیرند، بسیار ناچیز است. این، نشان گر شیوه ی تغییر در ما انسان ها است. در حالی که عقل سلیم، ما را به رویکرد کل نگری تشویق می کند، عملکرد ما بر اساس عادات فکری نهادینه شده، هم چنان به تقلیل گرایی تمایل دارد. بیایید امتحان کنیم. واضح است که کل نگری تا زمانی که به دیدگاه اکثریت مردم تبدیل شود، راهی دراز در پیش دارد، اما این مقاله شما را تشویق می کند که اگر تا به حال این دیدگاه را به کار نبسته اید، آن را امتحان کنید، درست از همین امروز. اگر مدیر مالی یک شرکت هستید، از این به بعد خود را مدیر عامل شرکت ببینید تا خود را مسوول بدانید که از موضع مصالح کل شرکت به مسائل مالی نگاه کنید. اگر مدیر یک پروژه تحقیقاتی هستید، جایگاه و مسوولیت این پروژه را در موفقیت کل شرکت ببینید. یک تجربه واقعی برای کل گرایی این است که شما در هر جایگاه و مقامی که هستید، خود را به منزله ی رئیس جمهور ببینید که بنابر جایگاه و مسوولیت خطیر خود، در همه ی تصمیم گیری ها باید مصالح جامعه را به عنوان یک کل در نظر بگیرید. به عبارت دیگر همواره ملی ببینید(اگر جهانی نمی بینید) و محلی تصمیم بگیرید. در این صورت، کیفیت تصمیم های شما بسیار متفاوت خواهد بود. این یک روش عملی برای تحقق این آموزه ی نبوی (ص) است که : "کُلُّکُم راع و کُلُّکُم مسوول".

    پاسخ
15. 

    احسان احمدی 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 15:32

    خودتخریبگری / احسان احمدی خود تخریبی عبارت است از هر نوع رفتاری که سلامت و کمال جسمانی، روانی و اجتماعی فرد را به خطر بیاندازد. فرد خود تخریب‌گر دست به اعمالی می‌زند تا ذهنیت دیگران در مورد خودش را خراب کند، و یا مانع پیشرفت و تعالی خودش شود! این عمل می‌تواند آگاهانه یا ناآگانه باشد. خود تخریبی انواعی دارد و گاهی اوقات رفتارهای خود تخریب‌گرانه به یک عادت بدل می‌شوند به گونه‌ای که تشخیص آنها برای فرد به عنوان یک رفتار خود تخریبگرانه دشوار است، مثل کشیدن سیگار و یا مسواک نزدن و یا شانه نکردن موی سر در یک مهمانی به بهانه بی حوصلگی. مصرف مواد مخدر، مشروبات الکلی، سیگار، عدم توجه به وضعیت جسمانی خود، عدم توجه به مسائل و مشکلات روانی، تعلل ورزی در کارها، انتخاب اهداف کوچک برای خود، خود را نادان و احمق جلوه دادن، تلاش برای کسب ترحم دیگران، گرفتن تصمیماتی که موجب دردسر میشوند و ... همگی از موارد خود تخریبی هستند. چند وقتی است به این مسئله می‌اندیشم که خود تخریبی چه ارتباطی می‌تواند با امنیت روانی داشته باشد؟ به نظرم می‌آمد که این دو باید ارتباطی با هم داشته باشند تا اینکه چند روز پیش مطلبی می‌خواندنم که در آن نوشته شده بود خودتخریبی یک روش برای تامین امنیت روانی است. خود تخریب‌گر دست پیش می‌گیرد تا پس نیفتد،عیوب خود را آشکار می‌کند و یا بی رحمانه از خود انتقاد می‌کند تا این که احساس اضطراب تمام قد ایستادن در کنار دیگری و یا احتمالاً رقابت با دیگری به سراغش نیاید. خود تخریب‌گر با دیدن کوچکترین نشانه‌های فاصله گرفتن و یا طرد دیگری، سریعاً دست پیش می‌گیرد که پس نیفتد و دست به کاری می‌زند که طرفش واقعاً او را طرد کند. گویی می خواهد بگوید که من شایسته طرد هستم.حتی ممکن است نشانه‌هایی که دریافت کرده واقعی نباشد و ساخته ذهنیت حساس او نسبت به طرد باشد. خود تخریب‌گر خود را شایسته احترام، عشق، لذت بردن و بهترین چیزها نمی‌داند.اگرچه ممکن است ظاهراً این چیزها را بخواهد و برای به دست آوردنشان هم تلاشی واقعی نمی‌کند برای همین از رقابت، جنگیدن و پیشرفت واقعی اجتناب کرده و به منطقه امن روانی خود می‌خزد. خود تخریبگر با افرادی معاشرت می‌کند که شأن اجتماعی پایینی دارند و از این طریق قبل از اینکه دیگران اور را طرد کنند، خودش این کار را انجام می‌دهد و با این کارش مسئولیت برای خوب بودن و اضطراب ناشی از آن را از دوش خود می‌اندازد. خود تخریب‌گر تعلل می‌کند تا موقعیت‌ها از دست برود تا مبادا توانایی‌هایش به چالش طلبیده شود. خود تخریب‌گر اهدافی برای خود بر می‌گزیند و بعد کاری می‌کند که به هدفش نرسد! خود تخریب‌گر از طریق مأیوس و نا امید جلوه دادن خود، بد شانس و شکست خورده جلوه کردن، بیان مصایب و بدبختی‌ها و یا ضعف های خود، تصویر مطلوبی از خود در ذهن دیگری بر جای نمی‌گذارد و به خود ضربه می‌زند تا ترحم و تأیید دیگران را جلب کند.

    پاسخ
16. 

    دنیا فقط رشت 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 16:53

    حال میکنم با این همه مشکلات مالی تو جدول بالای شلخت انزلی هستیم.دم همه ابراران و بازیکنا گرم.تا همینجا هم مردانگی کردن.این دو رگه ها با پول بیت المال هم نتونستن به تیم ما برسن.بیخود نیست که سپیدرود کبیر پرطرفدارترین تیم شمال کشوره.ایران سپیدرود.

    پاسخ
17. 

    آبرار 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 18:48

    شلخت خزری شما برو دنبال خریذپد سهمیه و دربه در گدایی واسه سهمیه لیگ برتر...دوبار اینجوری و با خرید سهمیه تیمهایی مثل بانک ملی برگشتین لیگ برتر ولی امسال ضاصع شدین...شلخت خزری برو ویلا اجاره بده آباک

    پاسخ
18. 

    بهروز رشتی 7 مهر 1395|7 مهر 1395 - 19:59

    خب سلام میگم به دوستای عزیز سکوت کردم این مدت ... البته قبل از شروع فصل همینجا خیلی خیلی خیلی گفتم که ره این نوع تیم داری به ترکستان است که متاسفانه با انتقاد دوستان در این گروه مواجه شدم گه گفتند واسه تیم حاشیه نسازیم و همه چیز به به و چه چهه .. آقا فرهاد و... من فکر امروز رو میکردم البته فکر میکردم زودتر به مشکل بخوریم که خوشبختانه نخوردیم .

    پاسخ
19. 

    اردلان 8 مهر 1395|8 مهر 1395 - 00:07

    محمدف و ناجیف شما دیگه حرف نزنین خواشن.اصن شما چطوری فارسی حرف میزنین؟مگه شما خارجیا فارسی بلدین؟؟!!شما برین ویلاتونو اجاره بدین ب همراه امکانات ویژه.اینجا جای حرف زدن واستون نیست.نکنه اومدین پیشنهاد ویلا بدین با همون امکانات ویژه؟؟ :))))) بیشید بره بیشید شیمی بخانه شیمی مار شمره دوخانه

    پاسخ
20. 

    مصطفی 8 مهر 1395|8 مهر 1395 - 10:42

    اردلان جون حق با تویه ما که از تهزون اومدیم انزلی اونجا ویلا گرفتیم با همه امکاتات ولی خدا وکیلی امکاناتشون همه رشتی بودن.عجب امکاناتی هم بودند.دم بچه های رشت گرم.

    پاسخ
21. 

    محمد 8 مهر 1395|8 مهر 1395 - 14:57

    هیسسسسس روس ها حرف نمیزنند....

    پاسخ
22. 

    !!!! 8 مهر 1395|8 مهر 1395 - 19:14

    مصطفی جان ، احیانا به بخیه نیاز نداری؟ تقصیر خودتونه دیگه اینقدر خودتونو آرایش میکنین اشتباه میگیرنتون.

    پاسخ
23. 

    امین 8 مهر 1395|8 مهر 1395 - 20:14

    یعنی متن هایی که میخونم بدجور نشونه ی سوزش تیم شلخت هستش ... که با بودجه ی دولتی و گرفتن سرباز باز هم سوختن ... البته از ویلا هم درآمد دارن ...

    پاسخ
24. 

    فرشید 12 مهر 1395|12 مهر 1395 - 02:25

    برد 3_0 نماینده استانمون شهرداری فومن برابر سپیدرود رو به تمامی فومنی های عزیز تبریک عرض میکنم . جمعی از هواداران قوهای سپید

    پاسخ