برای ارائه فوتبالی مالکانه و روان، شاخص های مهمی باید کنار هم قرار گرفته و رعایت شوند.
وب سایت فرهنگی ورزشی سپیدرود – در گام نخست، مربی بر مبنای داشتن بازیکنانی با تکنیک و مهارت بالای حفظ توپ، چنین سبک بازی را برای تیمش انتخاب میکند.
به گزارش سایت سپیدرود و به نقل از متریکا، سپس، تمرینات ویژهای باید به طور مکرر و بعضا هفتههای زیاد انجام شوند تا بازیکنان به طور کامل با ایدهها آشنا شده و بتوانند آنها را اجرا کنند.
در رده بندی ترین های تعداد پاس ارسالی، استقلال، ذوبآهن و پدیده ۳ تیم برتر لیگ هستند. آبی ها از زمان ورود شفر با این سبک بازی خو گرفته و همچنان در هر بازی، با ارسال پاسهای زیاد به دنبال گلزنی هستند.
یحیی گلمحمدی نیز از سبک مورد علاقهاش کوتاه نمیآید و در تیم جدیدش پدیده، به خوبی ایدههایش را اجرا کرده. پدیده با اختلاف زیاد، بیشترین تعداد پاس ارسالی را ثبت کرده و در کنار حضور در جمع صدرنشینان، بازیهایی جذاب و هجومی را نمایش میدهد.
ذوب آهن اما مورد عجیب تریست. امید نمازی سعی کرد در تیمش این سبک را جا بیندازد. اما علی رغم داشتن بالاترین درصد مالکیت توپ و دومین آمار تعداد پاس، آنها بسیار ضعیف نتیجه گرفتند و حالا در منطقه سقوط قرار دارند. این نشان میدهد که اساسا همیشه پاسهای زیاد، راه درست برای بردن نیست.
در آن سمت جدول، علی دایی به روال همیشگی خودش ادامه داد و تیمش اتکای شدیدی به ارسال پاسهای زیاد ندارد. آنها مانند فصل گذشته بالانشین نیستند اما با حضور در میانه جدول، اوضاع بدی هم ندارند. استقلال خوزستان نیز در این سالها با پاسهای کم عجین شده و همچنان روند همیشگی را ادامه میدهد. روندی که البته دیگر موفقیتآمیز نیست و با کسر ۶ امتیاز، به نظر سرنوشت آنها فعلا با سقوط گره خورده است.
سپیدرود نیز که از لحاظ فنی، در بسیاری از فاکتورها ضعیفترین تیم نیم فصل بوده، در تعداد پاس هم رتبه آخر را دارد. البته رتبه آخر در تعداد پاس لزوما به معنای ضعف نیست، اما به نظر این سبک بازی برای سپیدرود کارساز نبوده و آنها هم با ادامه روند فعلی، باید آماده سقوط باشند.
بیشتر بخوانید:
برترینها و بدترین تیم ها در نرخ تبدیل شوت به گل و شوت مواجه شده
تکنیکی ترین تیم های لیگ: بهترین و بدترین ها در دریبل موفق
بهترین و بدترین ها تیم های لیگ برتر در نبردها
اما سوال جالب می تواند این باشد: کیفیت چمن های محل تمرین و مسابقات لیگ برتر، چقدر روی فاکتوری مانند تعداد پاس تاثیر می گذارد؟
آیا این مساله به اندازه استراتژی ها و تاکتیک های مربیان اهمیت دارد؟ اگر دوباره به ردهبندی نگاه کنیم، الگوی جالبی پدیدار می شود. ۳ تیم پدیده، ذوبآهن و استقلال، بیشتر از نصف بازیهای خود را روی چمنهایی با کیفیتتر انجام میدهند، و احتمالا زمین تمرینهای بهتری نیز دارند.
از آن سمت، ۳ تیم آخر ورزشگاه خانگی سطح پایینتری دارند و سپیدرود، حداقل نصف بازی هایش روی چمن مصنوعی است. این الگو به تنهایی نمیتواند اهمیت استراتژی مربیان و کیفیت تکنیکی بازیکنان تیم ها را کم کند.
اما میتوان این برداشت را کرد که افزایش کیفیت چمنها احتمالا تاثیر مثبتی روی تعداد و کیفیت پاسها خواهد داشت و این یکی از مسائل مهمی است که نیاز به توجه بیشتری از سوی کل خانواده فوتبال در ایران دارد.
نباید فراموش کنیم یک چمن خوب و با کیفیت، یکی از اولیه ترین نیازهای سخت افزاری ورزش فوتبال است.
ترین های دقت پاس در نیم فصل نخست
در ترین های دقت پاس نیز مطابق انتظار، ۴ جایگاه یکسان هستند. تراکتور در رتبه سوم، جای استقلال را گرفته و فولاد نیز به جای همشهری اش در رتبه پانزدهم قرار دارد.