ایران ورزشی
وب سایت فرهنگی ورزشی سپیدرود – فوتبال رشت این روزها هم دغدغه احتمال سقوط سپیدرود را دارد و هم شور و هیاهوی صعود احتمالی داماش را.
سپیدرود برای بقا در لیگ برتر میجنگد و داماش برای صعود به لیگ یک. هر چقدر سپیدرود با سوءمدیریت و تغییر مالکیتهای بیثمر به سقوط نزدیک شده، داماش با ثبات در مدیریت و با سرمایهگذاری شفاف در مقایسه با سپیدرود به موفقیت نزدیک شده است، موفقیتی که تماشاگران داماش منتظرش نشستهاند و تیمشان را نیز در این مسیر تنها نگذاشتهاند.
داماش و سپیدرود هر کدام تماشاگران خود را دارند. تماشاگرانی که پای تیمهایشان ایستادهاند. تماشاگران هر دو تیم از پایینترین سطح تا بالاترین سطح فوتبال ایران را تجربه کردهاند اما هیچکدام هرگز خسته نشدند، هرگز نبریدند، چه در روزهای فراموشی در لیگ ۲، چه در روزهای باشکوه موفقیتها.
تماشاگران رشت اما یک ویژگی مهم را در خود پدید آوردهاند؛ پرسپولیس و استقلال، غولهای متمول و دولتی در میان تماشاگران رشت هرگز به تیم شهرشان ترجیح داده نمیشوند و این یک فضای بومی و تعلقخاطر شهری را در فوتبال رشت پدید آورده است.
حتی فصل گذشته بسیاری از دوستداران داماش بازیهای سپیدرود را در عضدی تماشا میکردند تا حامی دیگر تیم شهرشان باشند. اگرچه به موقع رقابت داخلی بین آنها نیز وجود خواهد داشت، رقابتی که از جلوههای تماشایی فوتبال رشت است.
داماش و سپیدرود فوتبال رشت را زنده نگه داشتهاند و بیمعنا نیست اگر تماشاگران دو تیم را عامل پویایی فوتبال شهر بدانیم. در رشت مردم چراغ فوتبال شهرشان را روشن کردهاند و از پول و امکانات دولتی، یا از صنایع قدرتمند و متمول و بودجه خبری نیست که نیست.
شاید به همین دلیل یک کنایه گزارشگر بازی استقلال – سپیدرود به تماشاگران داماش، برای تماشاگران گران تمام میشود و وارش اسپرت، سایت هواداری داماش به مزدک میرزایی یادآوری میکند که این تیم، ریشه در میان مردم دوانده است.
داماش و سپیدرود از دوستداشتنیترین تیمهای ایران هستند، سخت و با هزار مشکل ادامه میدهند اما با سیلی صورت خود را سرخ میکنند. تماشاگران دل بستهاند به بازیهای پیشرو، با این امید:
