گیل خبر
وب سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی سپیدرود – هر تیمی یک خانه دارد؛ جایی که در آن بزرگ شده، افتخار آفریده و خاطره ساخته است.
برای سپیدرود رشت، آن خانه ورزشگاه پیر و دوست داشتنی عضدی است. ورزشگاهی که سالها قلب تپنده فوتبال این شهر بوده و روزهای تلخ و شیرین بسیاری را به خود دیده است؛ از روزهایی که سپیدرود در اوج بود تا صعود تاریخی به لیگ برتر پس از غلبه بر نساجی، همه و همه در این ورزشگاه رخ دادهاند.
اما حالا، در حالی که این ورزشگاه با هزینهای میلیاردی بازسازی شده و امکانات پیشرفتهای به آن اضافه شده، سپیدرود همچنان در خانه خودش غریبه است.
در دو سه فصل اخیر، این تیم در بسیاری از مسابقات خانگیاش از بازی در عضدی محروم مانده است. در فصل جاری نیز تنها سه بازی در این ورزشگاه انجام داده و بقیه دیدارهای خانگی را در ورزشگاه سردار جنگل برگزار کرده است.
ورزشگاهی که هواداران سپیدرود آن را “تبعیدگاه” مینامند، چراکه هیچ شباهتی به خانه واقعیشان ندارد. چمن مصنوعی، زهکشی ضعیف، آبگرفتگیهای مداوم و فاصله زیاد آن از شهر، باعث شده تا کیفیت مسابقات بهشدت افت کند و حضور هواداران سپیدرود به نصف ظرفیت معمول در ورزشگاه عضدی هم نرسد.
سپیدرود تیمی است که از حمایت یکی از پرشورترین هواداران ایران بهره میبرد، اما در سردار جنگل، انگار نیمی از قدرتش را از دست میدهد. تیمی که همیشه با جو وحشتناک ورزشگاه عضدی، حریفانش را به زانو در میآورد، حالا مجبور است در زمینی بازی کند که هم از نظر فنی مشکل دارد و هم از نظر هواداری یک مانع بزرگ محسوب میشود.
این ظلمی آشکار در حق سپیدرود و طرفدارانش است. چرا باید تیمی که عضدی را در اختیار دارد، همچنان برای بازی در خانه خود دچار مشکل باشد؟
هواداران سپیدرود این وضعیت را نمیپذیرند. آنها خواهان این هستند که مسئولان فوتبال استان و کشور، شرایطی فراهم کنند که سپیدرود دیگر مجبور به بازی در تبعید نباشد. این تیم باید در خانه واقعی خودش بازی کند، جایی که تاریخش را ساخته و هزاران هوادار برایش نفس میکشند.
بازگشت سپیدرود به ورزشگاه عضدی، تنها یک مطالبه هواداری نیست، بلکه یک ضرورت برای احیای تیمی است که فوتبال رشت با آن معنا پیدا میکند.