وب سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی سپیدرود – اربعین حسینی (ع) فرا می رسد و زینب (س) پرستار کربلا و رسول خون برادر است. پیش از زینب، هیچ خواهرى را ندیده بودند که رسول خون برادر باشد! زینب، کربلا را در آغوش کشید و عاشورا را بر شانه نشاند…
در سلوک اسارت، همه جا را، زیر پا گذاشت و به دنیا آموخت که چه گونه مى شود پاى برجا ماند و ذلیل نشد!
شهادت در اسارت بود که به راه افتاد، انتشار یافت و همه جائى شد…! اگر اسارت نبود دست شهادت به جائى نمى رسید. اگر شانه هاى اسارت خواهر نبود، کوله بار شهادت برادر بر زمین مى ماند!
اگر زینب نبود دیوارهاى دنیاى دین نمای امویان را، که پس مى زد؟ کوفه را، که بیدار مى کرد؟ شام را، که روشن مى ساخت؟ و خواب و خیال و خمیازه هاى مردم را، چه کسى مى شکست؟ اگر زینب، کربلا و عاشورا را ـ با خویش ـ به سیر اسارت نمى برد، چه گونه جغرافیاى خاک، کربلا مى شد و تاریخ زمین عاشورا؟
یک تن باید باشد که پیکر پرخون کربلا را اُفتان و خیزان، بر دوش کشد و با خویش به پشت جبهه آورد و همه جاى را جبهه سازد! بوى کربلا و رنگ عاشورا را برافشاند و برانگیزد… کسى باید باشد که نامردى ابن زیاد، دنیا زدگى ابن سعد و بى دینى یزید را بگوید و برملا سازد… یکى باید باشد که نگذارد کربلا را زنده به گور کنند و زینب، همان یک تن است…
