یادداشت روز – پویایی پویا

مهران کریم نیا

وب سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی سپیدرود – برای شاگردان علی نظرمحمدی، تساوی در زمین خونه به خونه مازندران هم نتیجه بدی محسوب نمی‌شد اما قرمزهای رشت با تک‌گل دقیقه ۷۸، تیم حریف را شکست دادند و همه ۶ امتیاز این فصل را از رقیب ثروتمند مازندرانی گرفتند.

در این مسابقه، خبری از موقعیت‌های متعدد گلزنی نبود و به نظر می‌رسید هر دو تیم در مسیر رقم‌زدن یک تساوی بدون گل هستند اما ستاره ریزنقش سپیدرود که در آخرین بازی خانگی نیم‌فصل اول هم گل پیروزی تیمش را وارد دروازه حریف کرده بود، باز هم در نقش یک ناجی ظاهر شد و در یک لحظه کلیدی، ورق بازی رابه نفع سپیدرود برگرداند تا این تیم موقتا رتبه دوم جدول را پس بگیرد و در تعداد بازی برابر با تیم صدرنشین ملوان، در فاصله یک امتیازی این تیم دیده شود.

نزهتی این روزها کلیدی‌ترین مهره سپیدرود به شمار می‌رود. بازیکنی که هفته گذشته، دربی حساس گیلان را به عنوان بازیکن نیمکت‌نشین آغاز کرد اما ورودش به زمین در آغاز نیمه دوم، شرایط را به سود سپیدرود تغییر داد.

نزهتی بعد از تساوی در نبرد با ملوان، در فضای بیرونی ورزشگاه ایستاده بود و به هواداران و هم‌تیمی‌ها اطمینان می‌داد که سپیدرود بدون هیچ تردیدی لیگ برتری خواهد شد. او اطمینان‌بخشی به سپیدرودی‌ها را در زمین مسابقه نیز ادامه داد و با یک گل حساس، کاری کرد تا سپیدرود بعد از چند هفته با پیروزی آشتی کند.

تیم نظرمحمدی برای لیگ‌برتری شدن، این روزها بیشتر از هر بازیکن دیگری روی ساق‌های پویای پویا حساب می‌کند. روی تبحر او در دور زدن خط دفاعی حریف و توانایی‌اش در مجاب‌کردن داور برای اعلام پنالتی.

مهم‌تر از همه این فاکتورها اما شاید روحیه فوق‌العاده این بازیکن باشد. او زودتر از همه لیگ برتری شدن تیم را باور کرده و بیشتر از همه، برای برقراری جشن صعود در رشت انگیزه نشان می‌دهد.

از کسی حرف می زنیم که روزگاری نه چندان دور از محله فوتبال خیز خود (لیچا لشت نشا) فوتبال خود را آغاز کرد و در تیم رقیب اسمی برای خود دست و پاکرد. فرارهای مثال زدنی او در محوطه جریمه حریفان و در عین حال حرکات پا به توپش داخل زمین مثال زدنی بود.

در آن موقع او روزهای جوانی و اوج خود را تجربه می کرد. بازیکنی که هرگز غیرت تعصب و جنگندگی را فراموش نکرد و همیشه با رعایت اخلاق و ادب و به دور از حاشیه های مرسوم در فوتبال کار خود را در مستطیل سبز به بهترین شکل انجام می داد.

شاید کمی چاشنی شانس و انتخاب های بهتر می توانست مسیر فوتبالی او را تکمیل کند و او را در اوج نگه دارد مضافا اینکه در دوره اول حضور کارلوس کیروش پرتغالی برای بازی های مقدماتی جام جهانی برزیل به تیم ملی دعوت شده بود.

رفتن به فجر سپاسی شیراز، او را کمی از روزهای اوج و آمادگی فوتبالی دور کرد ولی او با تمرین و ممارست برای حفظ آمادگی امید خود را از دست نداد و به تمرینات خود به صورت مستمر در زادگاه خود ادامه داد تا با پیشنهاد تیم ریشه دار قدیمی و بازیکن ساز رشت یعنی سپیدرود مواجه شد.

شاید بهترین انتخاب برای این ستاره سال های نه چندان دور فوتبال گیلان بود تا خودی نشان دهد و خود را به همگان بار دیگر اثبات کند.

پویا بازیکنی است که فعل خواستن را بار دیگر صرف کرد و هیچگاه پا پس نکشید تا امروز شاهد موفقیت و درخشش مجدد او در جام آزادگان باشیم و چه بهتر آنکه این تیم مدعی صعود به لیگ برتر است.

شاید در آینده ای نه چندان دور مجددا شاهد درخشش او در سطح اول فوتبال ایران باشیم.