کعبی: با عبدالله ویسی رفاقتی ندارم!

وب سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی سپیدرود – حسین کعبی پس از دیدار سپیدرود برابر استقلال خوزستان یک بار دیگر در رابطه با جدایی خود از فوتبال این استان به صحبت پرداخت. صحبت هایی که به جریان اختلاف او و ویسی نیز کشیده شد.

به گزارش سایت سپیدرود، کاپیتان سپیدرودی ها که یکی از باسابقه ترین جنوبی های فوتبال ایران محسوب می شود در بازی روز پنجشنبه، بعد از دو سال و اندی در ورزشگاه غدیر اهواز به میدان رفت. حسین کعبی روزهایی به عنوان یکی از بازیکنان تیم استقلال خوزستان در لیگ برتر حضور داشت؛ اما روز پنجشنبه در لباس تیم حریف مقابل خوزستانی ها قرار گرفت. او در مصاحبه ای با “ورزش سه” در رابطه با مسائل مربوط به این دیدار به صحبت پرداخت.

بعد از دو سال به خوزستان بازگشتم

بعد از دو سال و اندی به اهواز برگشتم. سفر خوبی بود چرا که خانواده و دوستان قدیمی ام را دیدم و با مردم خونگرم خوزستان دیدار داشتم. خوشحالم که یک بار دیگر در ورزشگاه غدیر به میدان رفتم. درست است که من با دلخوری از خوزستان بیرون آمدم؛ اما بازگشت به این استان همیشه برای من جذاب و دوست داشتنی است.

لزومی نداشت سمت نیمکت استقلال خوزستان بروم

در ابتدای بازی سمت نیمکت استقلالی ها نرفتم. همه کسانی که من را می شناسند، می دانند که انسان دو رویی نیستم. نمی توانم جلوی کسی بگو و بخند راه بیندازم و پشت سرش حرف بزنم. از بعضی ها در فوتبال خوزستان ناراحتم و لزومی نمی بینم جلوی آنها خودم را خوشحال نشان دهم. به هرحال در گذشته اتفاقاتی افتاده که من اکنون دلخورم.

گفتند تو را نگه داریم بقیه ناراحت می شوند

بازیکنان بزرگی در این تیم توپ زدند؛ اما طرز کنار گذاشتن آنها بسیار غیرمحترمانه بود. یادم می آید من و بختیاری زاده و میداوودی و مبعلی و کلاه کج در تیم استقلال خوزستان بودیم. بعد از بازی های فصل ویسی همه ما را کنار گذاشت؛ و وقتی از او پرسیدم چرا این کار را می کنی گفت تو بهترین بازی ها را انجام دادی؛ اما اگر تو را نگه دارم بختیاری زاده و مبعلی و دیگران ناراحت می شوند، پس بهتر است همه شما را یک جا کنار بگذارم.

ویسی دو سال فوتبال من را نابود کرد

این حرکت عبدالله ویسی دو سال از فوتبال من را نابود کرد. البته من تاکنون جلوی کسی دست دراز نکردم و همیشه روی پای خودم بوده ام، کماینکه دیدید بعد از دو سال و اندی از آن روزها به عنوان کاپیتان یک تیم لیگ برتری برابر همان مربی و تیمش قرار گرفتم. من نه سیاه بازی بلدم نه با کسی مشکل دارم. مشکل من چیز دیگری است که گویا آقایان آن را حلال کردند.

هر طور توانستم در خدمت استقلال خوزستان بودم

زمانی که عبدلله سرمربی تیم استقلال خوزستان شد به او زنگ زدم و گفتم هر کاری از دست من برمی آید بگو. با تمام توان در خدمتم. پس از بازی دوم دفاع چپ تیمش رباط پاره کرد و او ساعت ۸ شب به من زنگ زد؛ گفت حسین می خواهم بیایی در دفاع چپ بازی کنی؟ با اینکه یک پست غیرتخصصی بود گفتم به روی چشم. او گفت در بازی بعدی باید با مس بازی کنیم و راست آنها در اختیار ادینیو است.

بازی کردم و از پس آن هم برآمدم. در دیدار مقابل استقلال تهران یکی از بهترین های زمین بودم. چند بازی با مینیسک داخلی پاره و به زور آمپول بازی کردم. اما هیچ کس از جمله خود عبدالله از این ها سخنی به زبان نیاورد.

با ویسی رفاقتی ندارم

به هرحال تمام آن روزها گذشته است و اکنون هم به بهانه بازگشت به اهواز این حرفها را زدیم وگرنه من آدم کینه ای نیستم و اصولا در این رابطه صحبتی نمی کنم. می گویند چرا سمت نیمکت حریف نرفتی که گفتم بله! نرفتم چون رفاقتی با عبدالله ویسی نداشتم. او در حق من بد کرد. البته او در مراسم برادر من هم حضور یافت و ما خوزستانی ها همیشه می گوییم کسی بیاید روی فرش مان از او استقبال و مهمان نوازی خواهیم کرد.

از او ممنونم؛ اما رفتار ویسی با من ابدا خوب نبود. همانطور که همه دیدند من نیازی به رابطه و دلال هم نداشتم و خیلی زود توانستم خود را نشان دهم. البته این را باید بگویم مشکل من با تعدادی از مسئولان و فعالان فوتبال در خوزستان است؛ وگرنه مردم این استان روی چشم من جا دارند و همیشه ممنون آنها بوده ام.

بعد از بازی ملوان همدل شدیم

خداراشکر پس از بازی برابر ملوان همدل شدیم، تیم جوانی داریم که بسیار هیجان دارد در بازی ها موفق باشد. همان طور که همه می بینند ما در چهار دیدار اخیر توانستیم ۸ امتیاز به دست بیاوریم و دروازه خود را نیز بسته نگه داریم. در برخی از بازی ها همانند بازی با صنعت نفت نیز توانستیم بازی حساب شده ای به نمایش بگذاریم.

به هرحال سه بازیکن تیمی مانند صنعت نفت اندازه تمام بودجه باشگاه ما هزینه داشته اند؛ اما مقابل آنها بازی خوبی به نمایش گذاشتیم. اکنون مشکل خاصی نداریم و تمام هم و غم خود را برای کسب امتیاز در بازی های بعدی گذاشته ایم. از مردم رشت و حامیان تیم ممنونم که اینقدر پیگیر هستند و دست از حمایت تیم نمی کشند. امیدوارم با یکدلی بازیکنان و کادر فنی و مدیریت بتوانیم از خجالت آنها در بیاییم.

چهار بازی است گل نخورده ایم

از مربیان و بازیکنان سپیدرود هم ممنونم، پس از هر بازی با مدافعان و دروازه‌بان در گوشه ای از زمین به صحبت می پردازیم و می گوییم کاری به کار هافبک ها و مهاجمان نداریم، ما کار خودمان را می کنیم تا دروازه را بسته نگه داریم و خوشحالم که در چهار بازی اخیر توپی از خط دروازه ما رد نشده است.