سوگ سقوط به معنای مرگ سپیدرود نیست / نباید به مسئولین دل‌ می بستیم

دیارمیرزا / صابر عاشری

وب سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی سپیدرودسپیدرود به فراموش‌خانه دسته دوم سقوط کرد و شد آنچه که نباید می‌شد! اما سی سال در فراموش‌خانه دسته دوم‌ ماندن شرف دارد به منت کشیدنِ عده‌ای نان به نرخ روز خورِ، فرصت‌طلبِ و بی‌تعصب که از دیوار رشت و سپیدرود بالا رفتند و امروز از آن بالا به ریش ما می‌خندند!

سپیدرود به مانند تیم‌های سوگلی پایتخت و تیم‌های دولتی و خصولتی با جیب دولت رشد و نمو نکرد که در آینده برای صعود مجدد دست به دامان آنها شود. بلکه مردمی بودن آن سبب بقا و پیشرفتش شد.

سقوط سپیدرود به دلیل مردمی بودن تیم نبود، نه! بلکه حرکت به سمت دولتی شدن عامل این اتفاق است.

مقایسه سپیدرود با لجن‌زارهای دو رود زرجوب و گوهررود چه از روی دلسوزی باشد و چه از روی حب‌وبغض جفایی است به مردم گیلان و رشت؛ سپیدرود، پاک و بی‌آلایش است حتی اگر کم‌عمق شود اما لجن‌زار نمی‌شود و ذلالی خود را حفظ می‌کند!

سپیدرود همان است، همان تیمِ‌ مردمیِ باریشه و اصالتی که با پای خود ایستاد با پای خود راه رفت و با پای خود ادامه حیات می‌دهد!

سوگ سقوط به معنای مرگ سپیدرود نیست، سوگ‌ سقوط فقط حسرتی است بر دل مانده و تجربه‌ای در افکار که چرا به برخی از مسوولین و افراد تازه به دوران رسیده، دل بستیم!

ما زندگی خواهیم کرد به‌ماننده تمام سال‌های گذشته، شادی را خواهیم دید، لذتش را خواهیم چشید و فراموش نخواهیم کرد! فراموش نخواهیم کرد که با ما چه کردند.

هواداران جوان سپیدرود کم از قدیمی‌های این تیم ندارند، فراموش نکنیم سپیدرود با همین هواداران جوان خود توانست به لیگ برتر صعود کند! هواداران سپیدرود می‌دانند اصالت یعنی چه؛ پس می‌مانند به پای تیم خود، می‌مانند به پای عشق خود و نخواهند گذاشت که سپیدرود بخشکد!

طرفدار تیم‌های رشتی که باشی به معجزه اعتقاد پیدا خواهی کرد از معجزه صعود از دسته دوم به لیگ برتر در دو سال توسط سپیدرود تا معجزه حضور در فینال جام حذفی از لیگ دسته دوم توسط داماش پس مطمئنا معجزه می‌تواند باز هم رخ دهد اگر دستمان را بر پای خودمان بگذاریم و بلند شویم، مثل همیشه تنها و با ابهت!