وب سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی سپیدرود – پنجم امرداد ماه یک هزار سیصد نود و شش تاریخی است که جوانان فوتبال دوست شهرم که حالا خیلی هم جوان نیستند، سال ها پیش در رویاهای شان به یکدیگر وعده می دادند.
بدون شک هیچ فوتبال دوستی در ایران حس و حال امروز مردم رشت را درک نمی کند؛ هوادارانی که پس از سال ها شکیبایی و سخت کوشی حاصل انتظارشان امروز به ثمر نشسته است.
پس از سال ها منتظر ماندن و نرسیدن، دیدن و آه کشیدن، حسرت خوردن و سر به گریبان بردن، امروز سرخ ماهی ها در دریایی بی کران شنا خواهند کرد و ما مردمان گیلان به یاد تاریخ سخت و پر مشقت و عذاب های نداری و مظلومیت سپیدرود و خاطره های مشترک هم سکونشین هایمان را که در حسرت امروز در کنارمان نیستند و تعدادشان هم فوج فوج بیشتر از ستاره های آسمان شهرمان است، بغض مان را قورت خواهیم داد.
تصور این صحنه برای خیلی ها می تواند سخت باشد که چطور پیرمردی با صدای لرزانش با شیپور نوه اش نام سپیدرود را زجه می زند.
امروز پیرمردان شهرمان که وارثان بی ادعای این غم بی پایان هستند آسوده این میراث گران بها را به وارثان جوان شان می سپارند و خواهند رفت.
امشب در پایان بازی نفت و سپیدرود فارغ از هر نتیجه ای می توان لبخند رضایتی بر لب نشاند و راحت مُرد.
